Paweł Bożyk

Jak odzyskać wyborców, którzy przez dziesiątki lat głosowali na lewicę, a w ostatnich wyborach nie poszli do urn, bądź wręcz oddali głos na program socjalny PiS? Jak pozbyć się polityków, którzy rządząc Polską w imieniu lewicy zapomnieli o ludziach biednych, bezrobotnych, o młodych rodzinach bez szans na własne mieszkanie? Jak nie dopuścić do reprezentowania lewicy przez ludzi skorumpowanych, pazernych na pieniądze nie zawsze pochodzące z legalnych źródeł?

Na wszystkie te pytania postara się odpowiedzieć Kongres Porozumienia Lewicy, który odbędzie się 23 czerwca 2007 roku w Warszawie. Z inicjatywą zwołania Kongresu wystąpiło 12 partii, ruchów społecznych i związków zawodowych w dniu 13 lutego b.r. na spotkaniu w Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W liście intencyjnym, rozesłanym w marcu, a następnie opublikowanym w mediach, organizatorzy Kongresu zwrócili się do wszystkich, którym bliskie są idee przyspieszenia tempa rozwoju polskiej gospodarki w warunkach jednoczesnego zagwarantowania praw socjalnych, w tym zwłaszcza zwiększenia wydatków na edukację, naukę, zdrowie, ochronę socjalną, ochronę środowiska naturalnego, zmniejszenie sfery ubóstwa i likwidację monstrualnych dysproporcji w dochodach między najbiedniejszymi i najbogatszymi.

Chcemy, by w Polsce – podobnie jak w wielu innych krajach europejskich, zwłaszcza skandynawskich – wzrost wydatków na infrastrukturę społeczno-gospodarczą traktowany był nie jako obciążenie dla budżetu, zmniejszające dynamikę rozwoju, lecz jako czynnik pobudzający ten rozwój, warunkujący postęp cywilizacyjny; bez ludzi zdrowych, wykształconych, o wysokich kwalifikacjach zawodowych, zadowolonych z życia, postęp ten nie będzie możliwy. Takie są doświadczenia krajów rozwiniętych cywilizacyjnie.

Organizatorzy Kongresu adresują swój program zwłaszcza do ludzi młodych, zainteresowanych zastąpieniem zasad społeczeństwa ultraliberalnego rynkowo zasadami właściwymi dla europejskiego modelu społecznego. Wielkie nadzieje wiążemy z włączeniem się do prac Kongresu inteligencji, pracowników biznesu, inżynierów, lekarzy, tych wszystkich, którzy zainteresowani są otwarciem Polski na Europę, czują się pełnoprawnymi obywatelami Unii Europejskiej, nie mają żadnych kompleksów z tym związanych.

Kongres zamierza też poświęcić wiele uwagi ludziom starszym, którzy godnie przepracowali całe swe dorosłe życie. Chodzi zwłaszcza o przeciwstawienie się podziałom społeczeństwa na “swoich” i “obcych”. Chcemy budować jedną Polskę, bez antagonizowania wszystkich przeciwko wszystkim.

Organizatorzy Kongresu zaprosili do udziału w debacie wszystkie partie i ruchy lewicowe, związki zawodowe i organizacje społeczne; nadsyłane listy, emaile i deklaracje przystąpienia do Kongresu świadczą, iż apel ten spotkał się z szerokim zainteresowaniem wielu środowisk.

Przygotowania do Kongresu weszły w fazę roboczą; działają już dwa zespoły: programowy i organizacyjny, które wypracują projekt wspólnej platformy ideowej i zasady przeprowadzenia Kongresu. Przyjęty na Kongresie program stanie się podstawą przyszłego manifestu wyborczego.